İŞTE TÜRK’ÜN TARİFİ! Üç Büyük Sembol, Üç Büyük Karakter, Bir Büyük Millet: Türk Milletinin Ruhuna, Tarihine ve Medeniyet Anlayışına Derin Bir Bakış

Arzu ÜNAL

Bir milleti tanımak istiyorsanız yalnızca tarih kitaplarına bakmayınız. Onun destanlarına, sembollerine, atasözlerine, dağlarına, gökyüzüne ve en önemlisi zor zamanlarda gösterdiği karaktere bakınız.

Çünkü milletler yalnızca yaşadıkları topraklarla değil, taşıdıkları ruhla var olurlar.

Türk milleti de binlerce yıllık tarih boyunca kendisini anlatmak için tabiatın en güçlü, en bağımsız ve en vakur canlılarından ilham almıştır.

Gökyüzünde kartalı görmüş, onda yüksek ufukları ve uzak görüşlülüğü bulmuştur.

Yeryüzünde arslanı görmüş, onda cesareti, asaleti ve kudreti tanımıştır.

Dağlarda kurdu görmüş, onda özgürlüğü, dayanıklılığı, sadakati ve mücadele ruhunu keşfetmiştir.

İşte bu üç sembolü bir araya getirdiğimizde yalnızca üç hayvanın özelliklerini değil, bir milletin tarih boyunca geliştirdiği üç büyük karakter özelliğini görürüz.

Gökte kartal gibi yüksekten bakacaksın.

Yerde arslan gibi vakur duracaksın.

Dağda kurt gibi hür yaşayacaksın.

Ama unutmayacaksın:

Kartalın görüşü, arslanın cesareti ve kurdun bağımsızlığı; akıl, vicdan ve adaletle birleşmediği sürece gerçek bir medeniyet gücüne dönüşemez.

Çünkü Türk’ün büyüklüğü yalnızca güçlü olmasında değil, gücünü hangi amaçla kullandığında ortaya çıkar.

1. GÖKTE KARTAL: TÜRK’ÜN UFKU, DEVLET AKLI VE YÜKSEK İDEALİ

Kartal neden yükseklerde uçar?

Kartal, gökyüzünün en etkileyici avcı kuşlarından biridir.

Yükseklerden süzülür, geniş alanları gözlemler, keskin görüşüyle uzakları seçer.

Kartalın sembolik büyüklüğü yalnızca güçlü kanatlarında değildir.

Asıl büyüklüğü, yüksekten bakabilmesindedir.

Çünkü yüksekten bakmak, yalnızca uzağı görmek değildir.

Bütünü görebilmektir.

Bir tepenin arkasında ne olduğunu, bir vadinin nereye uzandığını, yaklaşan tehlikenin hangi yönden geleceğini önceden fark edebilmektir.

İşte Türk devlet geleneğinde ihtiyaç duyulan stratejik akıl da budur.

Devlet adamı kartal gibi bakmalıdır.

Yalnızca bugünü değil, yarını da görmelidir.

Yalnızca kendi dönemini değil, gelecek nesilleri de düşünmelidir.

Yalnızca sınırları değil, sınırların ötesinde gelişen hadiseleri de değerlendirmelidir.

Çünkü devlet yönetmek, bugünün sorunlarına cevap vermekten ibaret değildir.

Devlet yönetmek, henüz ortaya çıkmamış tehlikeleri sezebilmek ve gelecek nesillerin huzurunu hazırlayabilmektir.

Kartalın iki kanadı: Akıl ve adalet

Türk sanatında özellikle Selçuklu döneminde çift başlı kartal önemli bir motif olarak karşımıza çıkar. Kartal ve çift başlı kartal, farklı medeniyetlerde de görülen; hâkimiyet, güç ve koruyuculuk gibi anlamlarla ilişkilendirilen sembollerdir.

Bu tarihî sembolden bugüne uzanan bir düşünce çıkarabiliriz:

Bir devletin iki güçlü kanadı olmalıdır.

Birincisi akıldır.

İkincisi adalettir.

Akıl olmadan devlet yönünü kaybeder.

Adalet olmadan devlet milletinin güvenini kaybeder.

Kartalın kanatlarından biri kırıldığında nasıl dengesi bozulursa, devletin de aklı ile adaleti birbirinden ayrıldığında düzeni bozulur.

Kartal bize ne öğretir?

Kartalın temsil ettiği stratejik ders açıktır:

Yüksek hedefi olmayan milletler, başkalarının belirlediği sınırlar içerisinde yaşamaya mahkûm kalırlar.

Türk milleti yalnızca mevcut sistemlere uyum sağlayan değil; bilgi, bilim, hukuk ve üretim gücüyle yeni sistemler kurabilen bir millet olmalıdır.

Bugünün kartal bakışı, yalnızca askerî gücü değil, teknolojiyi, yapay zekâyı, eğitimi, diplomasiyi ve ekonomik bağımsızlığı da kavramaktır.

Dünyayı okuyamayan devlet, kendi geleceğini yazamaz.

Bu nedenle Türk genci kartal gibi geniş ufuklu yetişmelidir.

Dünyayı tanımalı, bilim öğrenmeli, yabancı diller bilmeli, teknolojiyi üretmeli ve kendi medeniyetinin değerlerini evrensel bilgiyle buluşturmalıdır.

Kartal bize şunu söyler:

Başını göğe kaldır ama ayaklarının bastığı toprağı unutma.

Uzağı gör ama yakınındaki insanın derdini ihmal etme.

Yükseklerde uç ama yükseldikçe sorumluluğunun büyüdüğünü bil.

2. YERDE ARSLAN: TÜRK’ÜN CESARETİ, ASALETI VE ADALETİ

Arslan neden kudretin sembolüdür?

Arslan, tarih boyunca birçok medeniyette hükümdarlığın, cesaretin ve kudretin sembolü olmuştur.

Türk kültüründe de arslan figürü, özellikle hükümdarlık ve kahramanlık anlatılarında önemli bir yer edinmiştir.

Ancak burada üzerinde durmamız gereken çok önemli bir mesele vardır:

Gerçek asalet, başkalarını korkutmak değil, başkalarına güven verebilmektir.

Güçlü olmak başka, gücü doğru kullanmak başkadır.

Bir insan güçlü olabilir ama adaletsizse o güç zamanla zulme dönüşebilir.

Bir devlet büyük olabilir ama vatandaşlarının hakkını koruyamıyorsa büyüklüğünün ahlaki temeli zayıflar.

İşte arslan sembolünü yalnızca fiziksel kuvvet olarak değil, adaletle sınırlandırılmış kudret olarak okumalıyız.

Arslan her zaman kükremez

Arslanın etkileyici tarafı yalnızca kükremesi değildir.

Onun duruşu da bir mesaj taşır.

Her güçlü insan bağırmak zorunda değildir.

Her büyük devlet tehdit etmek zorunda değildir.

Her lider öfkesini göstermek zorunda değildir.

Bazen en büyük güç, gerektiğinde susabilmektir.

Bazen en büyük cesaret, haksızlığa karşı tek başına durabilmektir.

Bazen en büyük kahramanlık, savaşmak değil, savaşı önleyebilmektir.

Türk milletinin tarih boyunca geliştirdiği devlet anlayışını bugün yeniden yorumlarken bu noktayı unutmamalıyız.

Devletin arslanlığı, vatandaşına karşı sertliğinde değil; vatandaşını koruma iradesinde görülmelidir.

Çocuğun güvenle okula gidebildiği, yaşlının huzur içinde yaşayabildiği, kadının korkmadan sokakta yürüyebildiği, yoksulun hakkını alabildiği bir ülke gerçek anlamda güçlüdür.

Arslan ve merhamet

Bir devletin büyüklüğü yalnızca ordusuyla ölçülmez.

Mahkemeleriyle de ölçülür.

Okullarıyla da ölçülür.

Hastaneleriyle de ölçülür.

Yetimlerine sahip çıkmasıyla da ölçülür.

İşte burada Türk-İslam medeniyetinin büyük devlet anlayışını hatırlamalıyız:

“İnsanı yaşat ki devlet yaşasın.”

Bu anlayışta devlet, insanın üzerinde yükselen bir baskı mekanizması değil, insanın huzurunu korumakla sorumlu bir emanettir.

Arslan gibi güçlü olmak istiyorsak önce adaletli olmalıyız.

Çünkü adaletin bulunmadığı yerde güç, kalıcı saygı oluşturamaz.

Arslan bize ne öğretir?

Arslan bize cesareti öğretir.

Ama cesaret, düşünmeden tehlikeye atılmak değildir.

Cesaret, doğru olduğuna inandığın şeyi bedel ödemeyi göze alarak savunabilmektir.

Bir öğretmenin öğrencisinin hakkını koruması cesarettir.

Bir hâkimin baskıya rağmen adil karar vermesi cesarettir.

Bir devlet adamının yanlış yaptığında bunu kabul etmesi cesarettir.

Bir vatandaşın haksızlık karşısında susmaması cesarettir.

Türk’ün arslanlığı, yalnızca meydanlarda değil, vicdanında da yaşamalıdır.

3. DAĞDA KURT: TÜRK’ÜN HÜRRİYETİ, SADAKATİ VE DİRENİŞ RUHU

Kurt neden Türk’ün en derin sembollerinden biridir?

Kartal birçok medeniyette gücün sembolüdür.

Arslan birçok toplumda hükümdarlığı temsil eder.

Fakat kurt, Türk destanlarında çok özel bir yere sahiptir.

Bozkurt, Türk mitolojisinde türeyiş, yol göstericilik ve yeniden diriliş anlatılarıyla ilişkilendirilmiştir.

Bu yüzden kurt, Türk kültüründe yalnızca güçlü bir hayvan olarak görülmez.

Aynı zamanda bir hafızadır.

Bir yolculuktur.

Bir mücadeledir.

Bir milletin zor zamanlarda yeniden ayağa kalkabilme iradesidir.

Kurt neden dağdadır?

Dağ, kolay hayatın mekânı değildir.

Dağda sert rüzgâr vardır.

Dağda kar vardır.

Dağda açlık vardır.

Dağda uzun geceler vardır.

Ama dağ aynı zamanda özgürlüğün, dayanıklılığın ve kendi ayakları üzerinde durabilmenin sembolüdür.

Kurt bu zorlu tabiatın içinde yaşamayı başarır.

Onun hayatında hazır sofralar yoktur.

Kolay kazanılmış rahatlık yoktur.

Mücadele vardır.

Sabır vardır.

Dikkat vardır.

Hayatta kalma iradesi vardır.

İşte Türk tarihinin birçok döneminde gördüğümüz direnç ruhunu bu sembolle anlatabiliriz.

Türk milleti kimi zaman yurdunu kaybetmiştir.

Kimi zaman göç etmek zorunda kalmıştır.

Kimi zaman ağır baskılar yaşamıştır.

Ama kültürünü, dilini ve kimliğini korumak için mücadele etmeyi sürdürmüştür.

Kurt ve bağımsızlık

Kurdun sembolik anlamında en güçlü kavramlardan biri hürriyettir.

Çünkü bağımsızlık yalnızca bir devletin sınırlarının bulunması değildir.

Bağımsızlık, kendi kararlarını verebilmektir.

Kendi dilini yaşatabilmektir.

Kendi kültürünü gelecek nesillere aktarabilmektir.

Kendi emeğiyle ayakta durabilmektir.

Bir milletin siyasi bağımsızlığı kadar ekonomik, kültürel ve teknolojik bağımsızlığı da önemlidir.

Bugün bağımsızlık mücadelesi yalnızca sınır boylarında verilmemektedir.

Laboratuvarlarda da verilmektedir.

Üniversitelerde de verilmektedir.

Fabrikalarda da verilmektedir.

Tarım arazilerinde de verilmektedir.

Dijital dünyada da verilmektedir.

Bugünün kurdu, yalnızca mücadele eden değil; üreten, öğrenen ve kendi geleceğini inşa eden insandır.

Kurt ve sadakat

Kurtların toplumsal yaşamında aile bağları ve iş birliği önemli bir yer tutar.

Bu özellikten çıkaracağımız toplumsal ders büyüktür.

Bir millet yalnızca kahraman bireylerle güçlü olmaz.

Birbirine güvenen insanlarla güçlü olur.

Aile güçlü olmalıdır.

Komşuluk güçlü olmalıdır.

Toplumsal dayanışma güçlü olmalıdır.

Milletin ortak geleceğine duyduğu sorumluluk güçlü olmalıdır.

Sadakat ise körü körüne bağlılık değildir.

Gerçek sadakat, yanlışları görmezden gelmek değil, ortak değerleri koruyarak yanlışları düzeltme cesaretini gösterebilmektir.

Milletini seven insan, milletinin hatalarını da düzeltmek için çalışır.

Kurt ve yol göstericilik

Türk destanlarında kurdun en anlamlı özelliklerinden biri yol gösterici olmasıdır.

Bu sembolü bugün yeniden düşünmeliyiz.

Çünkü her dönemin karanlığı farklıdır.

Bir zamanlar karanlık, bilinmeyen dağ geçitleriydi.

Bugün karanlık, bilgisizlik olabilir.

Bir zamanlar tehlike, geçilemeyen nehirlerdi.

Bugün tehlike, bilimden ve üretimden uzaklaşmak olabilir.

Bir zamanlar milletler yollarını bozkırda arıyordu.

Bugün milletler yollarını küresel rekabetin içinde arıyor.

İşte bu nedenle Türk milletinin yeni yol göstericileri bilim insanları, öğretmenler, mühendisler, düşünürler, sanatçılar ve ahlaklı devlet adamları olmalıdır.

Kurt gibi yol göstermek, insanları peşinden sürüklemek değil, onlara kendi yollarını bulabilecekleri bir bilinç kazandırmaktır.

4. KARTALIN GÖZÜ, ARSLANIN YÜREĞİ, KURDUN RUHU

Üç sembol birleştiğinde nasıl bir insan ortaya çıkar?

Şimdi bu üç sembolü birlikte değerlendirelim.

Kartal aklı temsil etsin.

Arslan cesareti temsil etsin.

Kurt bağımsızlık ruhunu temsil etsin.

O zaman ortaya yalnızca güçlü bir insan değil, karakter sahibi bir insan çıkar.

Kartal gibi uzakları gören ama merhametini kaybetmeyen…

Arslan gibi cesur olan ama gücünü zayıflara karşı kullanmayan…

Kurt gibi özgürlüğüne düşkün olan ama toplumsal sorumluluklarını unutmayan…

İşte yetiştirmek istediğimiz insan modeli budur.

Çünkü yalnızca kartal olmak yeterli değildir.

Uzağı görüp harekete geçemiyorsanız bilginiz sonuç doğurmaz.

Yalnızca arslan olmak yeterli değildir.

Cesaretiniz akılla birleşmiyorsa yanlış kararlar verebilirsiniz.

Yalnızca kurt olmak da yeterli değildir.

Bağımsızlık arzunuz ortak sorumlulukla birleşmiyorsa yalnızlığa dönüşebilir.

Bu nedenle üçü birbirini tamamlamalıdır.

Kartal yönü belirler.

Arslan kararlılığı gösterir.

Kurt zorluklara rağmen yürümeyi sürdürür.

Bunların üzerinde ise dördüncü bir değer bulunmalıdır:

Vicdan.

Çünkü vicdanı olmayan akıl hesapçılığa, vicdanı olmayan cesaret zorbalığa, vicdanı olmayan bağımsızlık ise sorumsuzluğa dönüşebilir.

5. TÜRK’ÜN TARİFİ YALNIZCA SAVAŞÇILIK DEĞİLDİR, MEDENİYET KURUCULUĞUDUR

Tarih boyunca Türklerin askerî başarıları çok anlatılmıştır.

Atlı birlikler…

Uzun seferler…

Büyük devletler…

Geniş coğrafyalar…

Fakat bir milletin tarihini yalnızca savaşlarla anlatmak eksik bir yaklaşımdır.

Türk tarihi aynı zamanda şehirlerin, ticaret yollarının, mimarinin, edebiyatın, vakıfların ve devlet kurumlarının tarihidir.

Türklerin gerçek medeniyet birikimini anlamak istiyorsak yalnızca savaş meydanlarına değil, inşa ettikleri eserlere de bakmalıyız.

Bir köprüye bakmalıyız.

Bir medreseye bakmalıyız.

Bir kütüphaneye bakmalıyız.

Bir hastaneye bakmalıyız.

Bir vakfiyeye bakmalıyız.

Çünkü savaş kazanmak bir başarıdır.

Ama insanların yüzyıllarca huzur içerisinde yaşayabileceği kurumlar oluşturmak daha kalıcı bir başarıdır.

Geleceğin Türk’ü nasıl yetişmelidir?

Geleceğin Türk genci üç sembolün özelliklerini taşımalıdır.

Kartal gibi dünyayı okumalıdır.

Arslan gibi haksızlığa karşı durmalıdır.

Kurt gibi zorluklar karşısında yılmamalıdır.

Fakat bununla yetinmemelidir.

İyi bir insan olmalıdır.

Dürüst olmalıdır.

Çalışkan olmalıdır.

Bilime değer vermelidir.

Kadına, çocuğa, yaşlıya ve bütün canlılara saygı göstermelidir.

Kendi kimliğini korurken başka insanların kimliklerine de saygı duymalıdır.

Çünkü medeniyet kurmak, yalnızca kendi toplumunu yükseltmek değil, insanlığın ortak iyiliğine katkıda bulunabilmektir.

6. BALKANLARDAN TÜRKİSTAN’A: KURDUN DİRENCİ, ARSLANIN CESARETİ, KARTALIN UFKU

Ben bu üç sembolü düşündüğümde yalnızca Orta Asya bozkırlarını görmüyorum.

Balkanları da görüyorum.

Rodop Dağları’nı görüyorum.

Kırcaali’yi görüyorum.

Deliorman’ı görüyorum.

Tuna boylarını görüyorum.

Bulgaristan Türklerinin yaşadığı acıları, göçleri, ayrılıkları ve mücadeleleri hatırlıyorum.

Bir annenin çocuğuna gizlice Türkçe öğrettiği günleri düşünüyorum.

Bir babanın ailesinin geleceğini korumak için verdiği mücadeleyi düşünüyorum.

Doğduğu köyden ayrılmak zorunda kalan insanların gözyaşlarını düşünüyorum.

İşte burada kurt sembolü başka bir anlam kazanıyor.

Kurt, bazen bir dağın zirvesinde değil, kimliğini korumaya çalışan bir insanın yüreğinde yaşar.

Kartal, bazen gökyüzünde değil, çocuklarının geleceğini uzaklarda arayan bir babanın bakışlarında yaşar.

Arslan, bazen meydanlarda değil, baskılara rağmen onurunu koruyan bir annenin sessiz cesaretinde yaşar.

Bu nedenle Türk’ün karakterini yalnızca destanlarda aramamalıyız.

Hayatın içinde de görmeliyiz.

Kırcaali’de dilini koruyan öğretmende…

Deliorman’da kültürünü yaşatan ailede…

Anadolu’da alın teriyle çalışan işçide…

Türkistan’da bilim üreten gençte…

Balkanlarda iki toplum arasında dostluk köprüsü kuran insanda…

Türk’ün gerçek gücü, işte bu insanlarda yaşamaktadır.

Çünkü bir milleti yaşatan yalnızca sınırları değildir.

Hafızasıdır, dili, kültürü, ahlakı ve gelecek nesillere aktardığı değerleridir.

7. STRATEJİK BAKIŞ: TÜRK DÜNYASININ ÜÇ BÜYÜK İHTİYACI

Bugün Türk dünyasının önünde tarihî fırsatlar ve ciddi sorumluluklar bulunmaktadır.

Türkiye’den Azerbaycan’a, Kazakistan’dan Özbekistan’a, Kırgızistan’dan Türkmenistan’a ve diğer Türk topluluklarına kadar uzanan geniş bir kültürel coğrafyadan söz ediyoruz.

Bu coğrafyanın geleceği yalnızca geçmişteki ortak zaferleri hatırlamakla kurulamaz.

Ortak akıl, ortak üretim ve karşılıklı güven gereklidir.

Birinci ihtiyaç: Kartal gibi stratejik düşünmek

Türk dünyası geleceği yalnızca bugünün siyasi gelişmelerine göre değerlendirmemelidir.

Elli yıl sonrasını düşünmelidir.

Enerji güvenliğini, su kaynaklarını, tarımı, nüfusu, teknolojiyi ve eğitimi birlikte ele almalıdır.

Ortak araştırma merkezleri kurmalıdır.

Üniversiteler arasında bilimsel iş birliğini artırmalıdır.

Gençlerin birbirlerini tanıyabilecekleri eğitim ve kültür programlarını geliştirmelidir.

Çünkü geleceğin gücü, yalnızca toprak büyüklüğünden değil, bilgi üretme kapasitesinden doğacaktır.

İkinci ihtiyaç: Arslan gibi güçlü kurumlar kurmak

Türk dünyasının güçlü olması için yalnızca güçlü liderlere değil, güçlü kurumlara ihtiyacı vardır.

Hukukun üstünlüğü…

Liyakat…

Şeffaflık…

Hesap verebilirlik…

Ekonomik istikrar…

Vatandaşların eşitliği…

Bunlar güçlü devletin vazgeçilmez şartlarıdır.

Gerçek arslanlık, kurumları kişilere bağımlı hâle getirmek değil, kurumları adalet temelinde kalıcı kılmaktır.

Üçüncü ihtiyaç: Kurt gibi bağımsız ve dayanışmacı olmak

Bağımsızlık, dünyadan kopmak anlamına gelmez.

Tam tersine, dünyayla eşit şartlarda ilişki kurabilecek güce sahip olmaktır.

Türk devletleri birbirleriyle iş birliğini geliştirirken başka toplumlarla da barışçıl ve karşılıklı yarara dayalı ilişkiler kurmalıdır.

Kültürel yakınlık, ekonomik iş birliğiyle desteklenmelidir.

Ortak tarih bilinci, ortak gelecek projelerine dönüşmelidir.

Çünkü yalnızca geçmişini anlatan toplumlar hatıralarla yaşar.

Geçmişinden ders çıkarıp geleceğini kuran toplumlar ise tarih yazmaya devam eder.

8. TÜRK’ÜN EN BÜYÜK SINAVI: GÜÇLÜYKEN ADALETLİ KALABİLMEK

Burada üzerinde özellikle durmak istediğim bir mesele vardır.

Kartal güçlüdür.

Arslan güçlüdür.

Kurt dayanıklıdır.

Fakat insanı diğer canlılardan ayıran yalnızca gücü değildir.

İnsanın vicdanı vardır.

Ahlakı vardır.

Adalet duygusu vardır.

Bu nedenle Türk’ün tarifini yalnızca mücadele üzerinden yaparsak eksik bırakmış oluruz.

Türk’ün tarifine merhameti de eklemeliyiz.

Dürüstlüğü de eklemeliyiz.

Vefayı da eklemeliyiz.

Bilgeliği de eklemeliyiz.

Bir insanın gerçekten güçlü olup olmadığını anlamak istiyorsanız, kendisinden zayıf birine nasıl davrandığına bakınız.

Bir devletin gerçekten büyük olup olmadığını anlamak istiyorsanız, en savunmasız vatandaşına nasıl davrandığına bakınız.

Bir milletin gerçekten medeni olup olmadığını anlamak istiyorsanız, kendisinden farklı düşünen insanlara ne kadar adaletli davrandığına bakınız.

Çünkü gücün en yüksek mertebesi, gücünü kontrol edebilmektir.

Asıl kahramanlık, öfkeye teslim olmamaktır.

Asıl büyüklük, haksızlık yapabilecek güçteyken adaleti tercih etmektir.

Asıl medeniyet, yalnızca kendine değil, başkasına da yaşama hakkı tanımaktır.

9. GÖKTE KARTAL OLMAK İÇİN UFUK, YERDE ARSLAN OLMAK İÇİN CESARET, DAĞDA KURT OLMAK İÇİN KARAKTER GEREKİR

Sevgili gençler!

Size yalnızca geçmişin kahramanlarını anlatmak istemiyorum.

Sizin de geleceğin kahramanları olmanızı istiyorum.

Ama kahramanlık anlayışımızı genişletmeliyiz.

Bir hastalığa çare bulan bilim insanı da kahramandır.

Bir çocuğun hayatını değiştiren öğretmen de kahramandır.

Depremde insanların yardımına koşan gönüllü de kahramandır.

Ülkesine değer kazandıran dürüst girişimci de kahramandır.

Haksızlık karşısında adaleti savunan hukukçu da kahramandır.

Toprağını işleyen çiftçi de kahramandır.

Ailesini alın teriyle geçindiren anne ve baba da kahramandır.

Bugün ihtiyacımız olan Türk insanı budur.

Gücünü gösterişten değil, karakterinden alan insan…

Büyüklüğünü makamından değil, hizmetinden alan insan…

Değerini soyundan değil, ortaya koyduğu ahlaktan ve emekten alan insan…

Çünkü insanın hangi milletten doğduğu onun seçimi değildir.

Ama nasıl bir insan olacağı, büyük ölçüde kendi tercihleriyle şekillenir.

Bizim görevimiz, Türk kimliğini insanlığa fayda sağlayan bir ahlak ve medeniyet sorumluluğuyla yaşatmaktır.

İŞTE TÜRK’ÜN TARİFİ!

Gökte kartal olacaksın!

Çünkü ufkun dar olmayacak.

Geleceği göreceksin.

Dünyayı okuyacaksın.

Bilgiyle yükseleceksin.

Ama yükseldikçe insanlara tepeden bakmayacaksın.

Yerde arslan olacaksın!

Çünkü haksızlık karşısında eğilmeyeceksin.

Doğru bildiğini savunacaksın.

Zayıfı koruyacaksın.

Adaletten ayrılmayacaksın.

Ama gücünü masum insanları korkutmak için kullanmayacaksın.

Dağda kurt olacaksın!

Çünkü hürriyetinden vazgeçmeyeceksin.

Zorluklar karşısında yılmayacaksın.

Kimliğini, dilini ve kültürünü koruyacaksın.

Ailene, milletine ve değerlerine sahip çıkacaksın.

Ama özgürlüğünü başkalarının özgürlüğünü yok etmek için kullanmayacaksın.

Ve bütün bunların ötesinde…

İnsan olacaksın!

Çünkü insanlık yoksa kartalın yüksekliği bir anlam taşımaz.

Adalet yoksa arslanın gücü bir değer ifade etmez.

Vicdan yoksa kurdun cesareti eksik kalır.

Ben Türk’ü böyle tarif ediyorum:

Gökte kartal kadar ufuk sahibi…

Yerde arslan kadar cesur ve asil…

Dağda kurt kadar hür ve dirençli…

Vicdanında ise insanlık kadar büyük!

Unutmayalım:

Türk’ün büyüklüğü, başka milletleri küçültmekte değildir.

Türk’ün büyüklüğü, kendi değerlerini yükseltirken insanlığın ortak geleceğine de katkıda bulunabilmesindedir.

Bizim medeniyet anlayışımızın özü, insanı yaşatmak, adaleti korumak ve gelecek nesillere daha güzel bir dünya bırakmak olmalıdır.

Çünkü tarih boyunca kurulan devletler bir gün yıkılabilir.

Sınırlar değişebilir.

Tahtlar devrilebilir.

Makamlar el değiştirebilir.

Fakat bir milletin insanlığa bıraktığı iyilik, adalet, bilim ve medeniyet eserleri yaşamaya devam eder.

Öyleyse kartal gibi yüksek düşünelim.

Arslan gibi cesur davranalım.

Kurt gibi bağımsız yaşayalım.

Ama her şeyden önce insan gibi, vicdanla ve adaletle hareket edelim.

Ve gelecek nesillere yalnızca şanlı bir geçmiş değil, onurlu ve güçlü bir gelecek bırakalım.

ÇÜNKÜ TÜRK’ÜN GERÇEK TARİFİ ŞUDUR:

GÖKTE KARTALDIR — UFUKTUR, AKILDIR, İLERİ GÖRÜŞTÜR.

YERDE ARSLANDIR — CESARETTİR, ASALET VE ADALETTİR.

DAĞDA KURTTUR — HÜRRİYETTİR, SADAKATTİR, DİRENİŞTİR.

İNSANLIKTA İSE VİCDANDIR — MERHAMETTİR, VEFA VE MEDENİYETTİR.

Çünkü Türk olmak yalnızca bir tarihin mirasçısı olmak değil, o tarihin yüklediği ahlaki sorumluluğu geleceğe taşıyabilmektir.