Filistin Öğrencileri Genel Topluluğu Birinci Kongresi’nin Ardından

Arzu ÜNAL

Bazı davetiyeler yalnızca bir tarih, saat ve adres bildirir. Bazıları ise insana bir sorumluluğu hatırlatır.

Değerli Dr. Abdurrahman Al-Farra Bey’in nazik daveti üzerine Filistin Öğrencileri Genel Topluluğu Birinci Kongresi’ne katıldım. Kongrenin davetiyesinde yer alan şu ifade daha programa gitmeden dikkatimi çekmişti:

“Birleşik ve Sürdürülebilir Küresel Bir Filistinli Öğrenci Çerçevesine Doğru.”

Aslında bu cümle kongrenin neden önemli olduğunu tek başına anlatıyordu.

Çünkü mesele yalnızca bir araya gelmek değildi. Dünyanın farklı ülkelerinde eğitim gören Filistinli öğrencileri birbirinden haberdar etmek, aralarında kurumsal bir bağ oluşturmak, akademik ve uluslararası varlıklarını güçlendirmek ve bütün bunları sürdürülebilir bir yapıya dönüştürmek hedefleniyordu. Program boyunca izlediğimiz özenle hazırlanmış slaytlar, yapılan sunumlar ve gençlerin ortaya koyduğu düşünceler bana bir kez daha gösterdi:

Filistin meselesini yalnızca bugünün acıları üzerinden değil, yarının inşası üzerinden de konuşmak zorundayız.

DAVETİYENİN ARKASINDAKİ BÜYÜK FİKİR

Kongre davetiyesinde amaç açık biçimde ortaya konulmuştu: Filistin Öğrenci Genel Topluluğu’nu hayata geçirmek; diasporadaki Filistinli öğrencilerin çabalarını koordine etmek ve Filistinli öğrencilerin uluslararası düzeyde akademik ve ulusal varlığını güçlendirecek küresel bir yapı oluşturmak.

Hedefler arasında ise kurumsal çerçevenin ve yönetmeliklerin oluşturulması, farklı ülkelerdeki Filistinli öğrenci toplulukları arasında ortaklık ve entegrasyonun güçlendirilmesi, ülke merkez heyetlerinin seçilmesi ve faaliyetlerin sürdürülebilmesi için uygulanabilir bir yol haritasının hazırlanması bulunuyordu.

Bunlar ilk bakışta teknik ve kurumsal başlıklar gibi görülebilir. Fakat biraz derinlemesine düşündüğümüzde karşımızda çok daha büyük bir mesele vardır: Dağılmış insan gücünün yeniden birbirine bağlanması.

Dünyanın farklı ülkelerinde eğitim gören binlerce Filistinli genç birbirinden kopuk kalırsa büyük bir potansiyel dağılmış olur. Fakat bu öğrenciler akademik, sosyal ve mesleki ağlarla birbirine bağlanırsa ortaya yalnızca bir öğrenci teşkilatı değil, geleceğin Filistin’inin yetişmiş insan ağı çıkabilir.

Kongrenin stratejik değeri bana göre tam olarak buradadır.

FİLİSTİN’İN YARININI KİM KURACAK?

Filistin denildiğinde hepimizin yüreği sızlıyor.
Çocukları düşünüyoruz.
Anneleri düşünüyoruz.

Yıkılan evleri, okulları, hastaneleri düşünüyoruz.

Fakat kendimize daha zor bir soru sormamız gerekiyor:

Bir gün yıkım sona erdiğinde Filistin’i kim yeniden ayağa kaldıracak?

Bir ülkeyi yeniden inşa etmek yalnızca beton, demir ve para meselesi değildir.

Doktora ihtiyaç vardır.
Mühendise ihtiyaç vardır.
Öğretmene, hukukçuya, ekonomiste, akademisyene, şehir plancısına, teknoloji uzmanına, diplomata ve girişimciye ihtiyaç vardır.
İşte bugün üniversite sıralarında eğitim mücadelesi veren Filistinli gençlerin stratejik önemi burada ortaya çıkmaktadır. Bugünün öğrencileri, yarının yeniden inşa kadrolarıdır. Bu nedenle Filistinli bir öğrencinin eğitimini tamamlamasına yardımcı olmak sadece insani bir dayanışma değildir.

Filistin’in gelecekteki insan sermayesinin korunmasına katkıdır.

YIKILAN BİNALARDAN DAHA ZOR YERİNE KONULAN ŞEY: KAYIP NESİLLER

Binalar yeniden yapılabilir.
Köprüler yeniden kurulabilir.
Yollar yeniden döşenebilir.

Fakat eğitimden kopmuş bir neslin kaybettiği yılları geri getirmek çok daha güçtür.

Bu nedenle Filistin için yürütülen insani dayanışmanın yanında büyük bir eğitim seferberliğine de ihtiyaç vardır.

Türkiye’de eğitim gören Filistinli gençlerin yaşadıklarını düşünelim.

Bir genç üniversitede sınava hazırlanırken ailesinin güvenliğinden endişe ediyor olabilir.

Ders çalışırken telefonuna gelecek haberi bekliyor olabilir.

Ekonomik sıkıntılar nedeniyle eğitimini bırakmayı düşünüyor olabilir.
Barınma problemi yaşayabilir.

Dil öğrenmeye, yeni bir topluma uyum sağlamaya ve bütün bunların yanında memleketindeki gelişmelerle baş etmeye çalışabilir.
Bu gence yalnızca “öğrenci” diyebilir miyiz?

O genç aynı zamanda ülkesinin geleceğinden taşınmış bir parçadır.

YARDIM ETMEKTEN KAPASİTE İNŞA ETMEYE

Burada sivil toplum açısından da önemli bir zihniyet değişikliğine ihtiyacımız olduğunu düşünüyorum.

Elbette ihtiyaç sahibine gıda ulaştıracağız. Barınmasına destek olacağız.

Burs vereceğiz. Fakat uzun vadede bunun bir adım ötesine geçmeliyiz.

Yardımdan kapasite inşasına geçmeliyiz.

Bir Filistinli öğrenciye yalnızca burs vermek yerine onun mesleki geleceğine de yatırım yapmalıyız.

Üniversiteler akademik mentorluk sağlayabilir.

İş dünyası staj kapıları açabilir.

Akademisyenler öğrencileri araştırma projelerine dahil edebilir.

Sivil toplum kuruluşları barınma, dil, kültürel uyum ve sosyal dayanışma ağları oluşturabilir.

Meslek kuruluşları gençleri alanlarında uzman kişilerle buluşturabilir.

Böylece destek alan bir genç değil, yarın kendi toplumuna destek verecek güçlü bir insan yetiştirmiş oluruz.

KÜRESEL FİLİSTİNLİ ÖĞRENCİ AĞI NEDEN ÖNEMLİ?

Kongrenin ortaya koyduğu “birleşik ve sürdürülebilir küresel öğrenci çerçevesi” düşüncesi bu nedenle ayrıca önemlidir.

Dünyanın farklı üniversitelerinde eğitim alan Filistinli öğrencilerin birbirleriyle irtibatlı olduğunu düşünelim.

Tıp öğrencileri kendi akademik ağlarını kuruyor.

Mühendisler birbirleriyle proje geliştiriyor.

Hukuk öğrencileri uluslararası hukuk alanında çalışmalar yürütüyor.

Ekonomi öğrencileri kalkınma modellerini tartışıyor.

Teknoloji alanında yetişen gençler girişimcilik ve dijital dönüşüm projeleri geliştiriyor.

Böyle bir ağ yıllar içerisinde büyük bir bilgi ve tecrübe havuzuna dönüşebilir.

Bu nedenle öğrenci teşkilatlanmasını yalnızca bugünün organizasyon faaliyeti olarak değil, geleceğin beşerî sermayesini birbirine bağlayan stratejik bir ağ olarak değerlendirmek gerekir.

TÜRKİYE BU HİKÂYENİN NERESİNDE DURABİLİR?

Türkiye çok sayıda uluslararası öğrenciye ev sahipliği yapan, güçlü üniversitelere ve geniş bir sivil toplum tecrübesine sahip bir ülkedir.
Burada önemli bir fırsat bulunmaktadır.

Türkiye’de eğitim gören Filistinli öğrencilerle Türk gençleri arasında uzun vadeli akademik ve insani bağlar kurulabilir.

Ortak öğrenci çalışmaları yapılabilir.
Bilimsel toplantılar düzenlenebilir.
Kültür ve sanat projeleri geliştirilebilir.

Mentorluk programları kurulabilir.

Üniversite öğrencileri birbirlerinin ailelerini, kültürlerini ve tarihlerini tanıyabilir.

Çünkü ülkeler arasındaki ilişkilerin en sağlam temellerinden biri insandan insana kurulan bağdır.

Bugün aynı üniversite sırasında oturan iki genç, yarın iki ülke arasında bilim, ticaret, kültür veya diplomasi köprüsü kurabilir.

KUDÜS’Ü SEVMEK, GELECEĞİNE DE SAHİP ÇIKMAKTIR

Programın Kudüs’e ilişkin bölümleri beni ayrıca duygulandırdı.

Kudüs bizim gönül coğrafyamızda özel bir yere sahiptir. Mescid-i Aksa’nın bulunduğu bu mukaddes şehir aynı zamanda üç semavi din açısından büyük tarihî ve dinî öneme sahiptir.

Bizim Kudüs’e olan sevgimiz yalnızca sloganlarda kalmamalıdır.

Kudüs’ü gençlerimize tarihiyle, kültürüyle ve medeniyet birikimiyle öğretmeliyiz.

Çünkü bir şehre sahip çıkmanın yollarından biri de onun hafızasını gelecek kuşaklara taşımaktır.

Benim gönlümdeki Kudüs; insanların can güvenliğinin ve onurunun korunduğu, çocukların korkmadan okullarına gidebildiği, farklı inançların kutsal mekânlarına saygı gösterildiği, adalet ve huzurun hâkim olduğu bir şehirdir.

Kudüs’ün geleceği de çocukların ve gençlerin geleceğinden ayrı düşünülemez.

81 İLDEN FİLİSTİNLİ ÖĞRENCİLERE UZANAN GÖNÜL KÖPRÜSÜ

81 İl Gönül Elçileri Platformu olarak bizim temel anlayışımız insanın hayatına dokunmaktır.

Bu kongreden sonra üzerinde düşünmemiz gereken önemli alanlardan birinin de eğitim dayanışması olduğuna inanıyorum.

Neden bir gönüllü bir öğrencinin kitabını karşılamasın?

Neden bir iş insanı bir öğrencinin bursuna katkıda bulunmasın?

Neden bir akademisyen Filistinli bir gence mentorluk yapmasın?

Neden bir şirket staj imkânı sağlamasın?
Neden bir Türk öğrenciyle Filistinli öğrenci kardeş öğrenci olmasın?

Bütün bunları kurumsal ve sürdürülebilir hâle getirdiğimizde yardım faaliyetinin ötesine geçeriz.
Bir gelecek ağı kurarız.

Ve bana göre yapılması gereken tam olarak budur.

DR. ABDURRAHMAN AL-FARRA’YA VE GENÇLERE TEŞEKKÜR

Bu anlamlı programa davetlerinden dolayı Dr. Abdurrahman Al-Farra Bey’e gönülden teşekkür ediyorum.

Programın hazırlanmasında emeği bulunan gençleri ayrıca tebrik etmek istiyorum.

Hazırlanan slaytlar, sunumlar ve ortaya konulan hedefler üzerinde ciddi emek olduğu belliydi.

En önemlisi ise gençlerin yalnızca sorunlardan bahsetmemeleri; örgütlenme, koordinasyon, kurumsallaşma ve sürdürülebilirlik üzerinde düşünmeleriydi.

Çünkü gençliğe yapılabilecek en büyük iyiliklerden biri yalnızca onun adına konuşmak değil, kendi geleceğini kurabileceği alanı ona açmaktır.

SALONDAN ÇIKARKEN AKLIMDA TEK BİR CÜMLE VARDI

Program bitti.
Fakat benim için mesele bitmedi.

Salondan ayrılırken Filistin’den gelen öğrencileri düşündüm.

Ailelerinden uzakta eğitimlerine devam etmeye çalışan gençleri…

Kudüs’ü düşündüm.
Gazze’nin çocuklarını düşündüm.

Ve kendi kendime şu soruyu sordum:
“Biz bundan sonra ne yapabiliriz?”
Belki bütün sorunları çözemeyiz.

Ama bir öğrencinin hayatını değiştirebiliriz.
Bir öğrenciyi okutabiliriz.
Bir gence staj kapısı açabiliriz.

Bir akademisyeni bir öğrenciyle buluşturabiliriz.

Bir gence, “Yalnız değilsin” diyebiliriz.
Ve yıllar sonra o genç ülkesine döndüğünde bir hastanede doktor, bir okulda öğretmen, bir üniversitede akademisyen veya bir şehrin yeniden inşasında mühendis olarak görev yapabilir.

İşte o zaman bugün attığımız küçücük bir adımın aslında ne kadar büyük olduğunu anlayacağız.

FİLİSTİN’İN GELECEĞİ SINIFLARDA DA KURULACAK

Filistin davasına sahip çıkmanın yollarından biri de Filistinli gençlerin eğitimlerine sahip çıkmaktır.

Çünkü ülkelerin geleceğini yalnızca toprakları değil, yetişmiş insanları belirler.

Bugün yaraları sararken yarının doktorlarını yetiştirmeliyiz.

Bugün çocuklara yardım ederken yarının öğretmenlerini okutmalıyız.

Bugün Filistinli gençlerin elinden tutarken onları gelecekte kendi toplumlarının elinden tutabilecek insanlar hâline getirmeliyiz.

Davamız Filistin’dir.
Gönlümüzde Kudüs vardır.
Yolumuz ise eğitimden, bilgiden, dayanışmadan ve insan yetiştirmekten geçmektedir.

Çünkü bir milletin geleceğini korumanın en güçlü yollarından biri, o milletin gençlerinin kalemini yere düşürmemektir.

Filistinli bir öğrencinin elindeki kalem düşmezse, umut da düşmeyecektir.

Arzu ÜNAL
81 İl Gönül Elçileri Platformu
Genel Başkanı