Arzu ÜNAL

Eylül ayının son günündeyiz…

Bir ay daha bitiyor.
Bir mevsim biraz daha ilerliyor.
Takvimden bir yaprak daha sessizce düşüyor.

Ve belki fark etmiyoruz ama biz de her gün biraz değişiyoruz.

Az az yaşlanıyoruz… Her gün, her gün.

Saçımıza düşen aklardan, yüzümüzde beliren çizgilerden önce zaman düşüncelerimize dokunuyor. Bazı şeyleri artık eskisi kadar önemsemiyoruz. Bazı insanların peşinden koşmuyoruz. Bazı tartışmalara girmiyoruz. Kırıldığımız yerleri daha iyi tanıyor, kıymet bilenle bilmeyeni daha çabuk ayırt ediyoruz. Belki yaşlanıyoruz. Ama doğru kullanabilirsek, aynı zamanda olgunlaşıyoruz.

EYLÜL BİTERKEN KENDİMİZE SORALIM

Eylül giderken yalnızca takvim değişmesin.

İnsan bazen durup kendisine de bakmalı:

Bu ay kimi sevindirdim?
Kimin derdine dokundum?
Hangi işi tamamladım?
Hangi hayalime bir adım yaklaştım?
Kime haksızlık ettim?
Kimden helallik istemem gerekiyor?
Kendime, aileme, milletime ve yaşadığım topluma ne kattım?

Çünkü hayatın gerçek muhasebesi banka hesaplarında değil, insanın geride bıraktığı izlerde tutulur.

Bir gün sahip olduklarımız başkalarının olacak.

Makamlarımız bitecek.
Unvanlarımız unutulacak.
Evlerimizin kapısından başka insanlar girecek.

Fakat yaptığımız bir iyilik, yetiştirdiğimiz bir insan, diktiğimiz bir ağaç,
kazandırdığımız bir eser ve bir insanın kalbine bıraktığımız güzel hatıra yaşamaya devam edecek.

HOŞ GELDİN EKİM!

Şimdi kapıda Ekim var.

Hoş geldin Ekim!

Yeni umutlarla gel.
Yeni projelerle gel.
Yeni başlangıçlarla gel.
Bereketle, sağlıkla, huzurla gel.

Fakat Ekim ayından mucize beklemeyelim.

Çünkü takvimlerin insan hayatını değiştirme gücü yoktur.

Takvim değişir; hayatı insan değiştirir.

1 Ekim sabahı güneş yine doğacak. Dünya yine dönecek. Sokaklar yine kalabalık olacak.

Asıl soru şudur:

Biz neyi değiştireceğiz?

GEÇMİŞ GİTTİ, GELECEK İSE HENÜZ GELMEDİ

Hayatın en büyük yanılgılarından biri geçmişte yaşamak, diğeri ise sürekli geleceği beklemektir.

“Bir gün yapacağım…”

“Bir gün başlayacağım…”

“Bir gün arayacağım…”

“Bir gün barışacağım…”

“Bir gün o projeyi hayata geçireceğim…”

Fakat hayatın takviminde “bir gün” diye bir tarih yoktur.

Geçmiş gitti.

Onu değiştiremeyiz.

Gelecek henüz gelmedi.

Onun ne getireceğini bilmiyoruz.

Elimizde olan tek gerçek zaman:

Bugündür.

Dün tecrübedir.
Yarın plandır.
Bugün ise hayattır.

Bu yüzden dünün dersini al, yarının planını yap ama bugünü yaşa.

EKİMİ BİR AY DEĞİL, BİR FIRSAT OLARAK GÖR

Önümüzde yeni bir ay var. 31 gün…

Bunu yalnızca takvim olarak görmeyelim.

31 gün demek, hayatımızı değiştirebilecek 31 yeni fırsat demektir.

Bir proje başlatabiliriz. Yarım bıraktığımız bir işi tamamlayabiliriz.

Uzun zamandır aramadığımız bir büyüğümüzü arayabiliriz.

Bir öğrencinin elinden tutabiliriz. Bir ağacı toprakla buluşturabiliriz.

Bir kitap okuyabilir, bir kitap yazmaya başlayabiliriz.

Bir küskünlüğü bitirebiliriz. Bir insana “Yanındayım” diyebiliriz.

Çünkü büyük değişimler çoğu zaman büyük kararlarla değil, küçük fakat sürekli adımlarla başlar.

STRATEJİK YAŞAMAK: ZAMANI TESADÜFLERE BIRAKMAMAKTIR

Devletlerin stratejisi olduğu gibi insanların da hayat stratejisi olmalıdır.

Stratejik yaşamak yalnızca gelecek için büyük planlar yapmak değildir. Asıl mesele şudur:

Nereye gittiğini bilmek. Ekim ayında kendimize üç soru soralım:

Neyi bırakacağım?
Neyi başlatacağım?
Neyi tamamlayacağım?

Bazen ilerlemek için yeni şeyler eklemekten önce bazı yüklerden kurtulmak gerekir.

Gereksiz tartışmaları bırak. Seni sürekli aşağı çeken çevrelerden uzaklaş.

Ertelemeyi bırak. Kırgınlıkları ömür boyu sırtında taşıma.

Sonra başla.

Okumaya başla.
Üretmeye başla.
Yazmaya başla.
Çalışmaya başla.
İyilik yapmaya başla.

Ve mutlaka bir işi tamamla.

Çünkü insanı yoran çoğu zaman çalışmak değil, yarım bıraktığı işlerin zihninde oluşturduğu ağırlıktır.

HER GÜN BİRAZ YAŞLANIYORUZ AMA…

Evet…

Her gün biraz yaşlanıyoruz.

Bundan korkmanın anlamı yok.

Asıl korkmamız gereken şey yaşlanmak değil, yaşamadan yaşlanmaktır.

Yıllar geçerken hiçbir eser bırakamamak…

Hiçbir insanın hayatına dokunamamak…

Sürekli “yarın” diyerek bugünü tüketmek…

Bir gün geriye baktığında insanın en büyük pişmanlığı çoğu zaman yaptıkları değil, yapabilecekken yapmadıklarıdır.

Bu nedenle yaşımız ilerlerken hayatımızın anlamı da büyümeli.

Daha az öfkelenelim.

Daha çok anlayalım.

Daha az konuşalım.

Daha çok üretelim.

Daha az kırıp daha çok onaralım.

Çünkü yaş almak herkesin başına gelir; olgunlaşmak ise insanın kendi tercihidir.

İYİLİĞİ DE PLANLARINIZA YAZIN

İnsanlar yıllık planlarına toplantıları, seyahatleri, yatırımları ve projeleri yazar.

Peki iyiliği neden yazmıyoruz?

Ekim ayının programında biraz da insan olsun.

Bir yaşlıyı ziyaret etmek…

Bir öğrencinin kitabını almak…

Bir ihtiyaç sahibinin kapısını sessizce çalmak…

Bir gence yol göstermek…

Bir dostun derdini dinlemek…

İyilik için zengin olmayı beklemeyin.

Bazen bir telefon yeter.

Bazen bir selam.

Bazen bir teşekkür.

Bazen de yalnızca:

“Ben buradayım.”

demek yeterlidir.

BUGÜN SEN DEĞİŞTİR

Dünyanın değişmesini bekliyoruz.

İnsanların değişmesini bekliyoruz.

Şartların düzelmesini bekliyoruz.

Fakat büyük değişimin başlangıç noktası çoğu zaman çok yakınımızdadır:

Kendimiz.

Bugün bir şeyi değiştir.

Kötü bir alışkanlığını…

Ertelediğin bir işi…

Kırdığın bir kalbi…

Yarım bıraktığın bir projeyi…

Çünkü hayatımızın yönünü değiştiren şey bazen büyük devrimler değil, sıradan bir sabah verilen küçük ama kararlı bir karardır:

“Bugünden itibaren farklı yaşayacağım.”

EKİMİN SON GÜNÜNDE NE SÖYLEMEK İSTİYORSUN?

Bugün, 30 Eylül’de kendimize bir soru daha soralım:

31 Ekim akşamı geriye baktığımda ne söylemek istiyorum?

“Bir ay daha geçti…” mi?

Yoksa: “Bu ay boş geçmedi.” mi?

Bir eser bıraktım.

Bir işi tamamladım.

Bir insana yardım ettim.

Bir gönül kazandım.

Bir yanlışımı düzelttim.

Kendime yeni bir yol açtım.

İşte mesele budur.

Takvim yapraklarının düşmesini engelleyemeyiz.

Ama düşen her yaprağın ardından nasıl bir iz bırakacağımıza biz karar verebiliriz.

EYLÜL’E TEŞEKKÜR, EKİM’E MERHABA

Güle güle Eylül…

Bize verdiklerin için teşekkür ederiz.

Acılarından dersimizi, güzelliklerinden hatıralarımızı alıp yolumuza devam ediyoruz.

Ve hoş geldin Ekim…

Senden yalnızca güzellik beklemiyoruz.

Biz de sana güzellik katmaya geliyoruz.

Çünkü güzel bir ay yalnızca güzel şeylerin başımıza geldiği ay değildir.

Güzel bir ay, bizim de başkalarının hayatına güzellik kattığımız aydır.

O halde gözlerinizi açın.

Hayat geçiyor.

Zaman beklemiyor.

İnsan yaşlanıyor.

Fakat hâlâ bugün var.

Hâlâ başlayabiliriz.

Hâlâ değiştirebiliriz.

Hâlâ üretebiliriz.

Hâlâ sevebiliriz.

Hâlâ iyilik yapabiliriz.

Ve hâlâ geride güzel bir iz bırakabiliriz.

Geçmiş gitti.
Gelecek planlanıyor.
Bugün ise yaşanıyor.

Ekim ayını iyi kullanın.

Öyle yaşayın ki 31 gün sonra dönüp baktığınızda:

“Bir ay daha yaşlanmadım;
bir ay daha büyüdüm, ürettim, öğrendim ve insanlığa bir şey bıraktım.”
diyebilin.

Çünkü ömür takvimde kalan günlerin sayısı değildir.

Ömür, bize verilen günlerin içine ne sığdırdığımızdır.

Hoş geldin Ekim…
Yeni umutlara, yeni eserlere, yeni başlangıçlara ve daha güzel bir insan olmaya vesile ol.